Archiwa kategorii: Periodontologia

Zastosowanie osseointegracyjnych implantów zębowych

04Poniższy opis przypadku opisuje zastosowanie osseointegracyjnych implantów zębowych w celu regeneracji traconych tkanek miękkich wokół prawego przyśrodkowego siekacza szczęki ze znaczną resorpcją zewnętrzną korzenia związaną oraz recesją dziąsła. Trwająca miesiąc ekstruzja pozostałej części korzenia spowodowała w rezultacie pojawienie się tkanek dziąsła pozostających w harmonii z sąsiednimi zębami. Po zabiegu implantacji uzyskano odpowiedni profil dziąsła zapewniając optymalny rezultat estetyczny. Po okresie kontrolnym trwającym 3 lata została zachowana całkowita regeneracja tkanek miękkich wokół korony opartej na implancie.

Zastosowanie osseointegracyjnych implantów zębowych w celu zastąpienia pojedynczego zęba w żuchwie jest jednym z głównych wyzwań stomatologii estetycznej. Utrata zęba jest często związana z zanikiem wyrostka zębodołowego oraz ze zmianą wyglądu tkanek miękkich, czego odbiciem jest brak brodawek międzyzębowych oraz poziome i pionowe ubytki, które upośledzają w dalszej kolejności odbudowę protetyczną. Czynnikiem estetycznym wspólnym dla wszystkich tych rodzajów odbudowy protetycznej jest profil tkanek miękkich, który musi być identyczny z profilem tkanek zęba przeciwległego.

Rekonstrukcja dziąsła zawiera brodawki międzyzębowe, łukowatą postać wolnego brzegu dziąsłowego, obszar dziąsła związanego oraz wyniosłość korzenia, która powinna być podobna do naturalnego zęba sąsiadującego. Zapobiegnięcie utracie wyrostka zębodołowego związanego z każdą ekstrakcją ma obecnie duże znaczenie dla usprawnienia leczenia implantologicznego w przyszłości. Można to osiągnąć – poprzez natychmiastową implantację, lub, jeśli są inne wskazania poprzez przeszczepy tkanki kostnej, regenerację tkankową, bądź kombinację dwóch poprzednich. Dostępna jest również bardzo obiecująca technika z zastosowaniem osocza wzbogaconego czynnikiem wzrostu. Przy odpowiednich warunkach, można przyjąć postępowanie zachowawcze, jak na przykład ekstruzja ortodontyczna martwych zębów w celu zwiększenia ilości kości oraz tkanek miękkich w miejscach przyszłej implantacji.

Źródło: Quintessence Period onto logia-lmplanty 3/2005

Gojenie tkanek miękkich

Jednym z największych problemów współczesnej stomatologii implantologicznej jest
utrzymanie tkanek miękkich wokół wszczepów, gojenie zwłaszcza w obszarze estetycznym.

gojenie
gojenie

Kształt implantów, jak to zostało wykazane w w ielu badaniach, ma istotne znaczenie dla zachowania poziomu tkanek twardych i miękkich. W ostatnich dziesięcioleciach gojenie opracowano wiele metod postępowania z tkankami miękkimi, przede wszystkim w postaci zabiegów przesuwania i przeszczepiania tkanek. Jednakże procedury te nie zawsze pozostają w zasięgu możliwości zabiegowych stomatologa ogólnego. W ostatnich 5 latach implanty z szyjkami polerowanymi zaczęły tracić na znaczeniu na rzecz implantów z powierzchniami uzdatnionymi. Do chwili obecnej większość badań koncentrowała się na ocenie poziomu kości wokół implantów. Celem niniejszego badania jest ocena przylegania i zachowania tkanek miękkich wokół jednoczęściowych implantów przezdziąsłowych z powierzchnią uzdatnioną.

Kość była następnie czyszczona z pozostałości tkanek miękkich, a miejsca wprowadzania implantów zaznaczano okrągłym wiertłem. Następnie wiertłem pilotującym o średnicy 2 mm wyznaczano głębokość i kierunek wprowadzania implantu. Na głębokości pierwszych 2 mm, w obszarze kortykalnej kości wyrostka, stosowano wiertło poszerzające o średnicy 2,80mm. Implanty wprowadzano za pomocą klucza zapadkowego (grzechotki), aż do uzyskania pozycji docelowej. Uważano ją zaprawidłową, gdy osiągnięto głębokość sięgającą poziomu części filarowej, czyli wówwczas gdy gwint był całkowicie przykryty kością. Zalecona farmakoterapia obejmowała antybiotyki (Augmentin 1 g SmithKline Beecham) przez 6 dni oraz środki przeciwbólowe (Ketonal forte, 200 mg) przez 3 dni. Zgłębnikiem badano głębokość dziąseł wokół implantów po zaszyciu rany (nici jedwabne, 4-0, B. Braun). Po implantacji wykonano badanie urządzeniem Periotest uzyskując wartości 02-04.