Archiwa tagu: ekstakacja

wytyczne i czynniki

Czynniki ryzyka implantacji natychmiastowej

W żuchwie językowa blaszka kostna zębodołu jest z reguły cieńsza od wargowej. Czynniki te odgrywają istotną rolę przy wyborze optymalnego kąta nawiertu pilotującego, który wyznaczony jest długą osią łoża implantu.

Na tym etapie występujące błędy mogą spowodować podczas nawiercania perforację ściany kostnej zębodołu, co znacznie obniża perspektywę sukcesu. Ochrona kortykalnej blaszki kostnej. Podczas ekstrakcji zęba należy podjąć takie działania, aby zapobiec zniszczeniu kości. Za pomocą periotomu według Schulte’a możliwe jest atraumatyczne przecięcie więzadeł zęba. Po ekstrakcji należy ostrożnie i gruntownie wyłyżeczkować zębodół, w celu usunięcia tkanki ziarninowej. Przedoperacyjna ocena łoża implantu w wielu przypadkach implantacji natychmiastowe klinicznie stwierdza się w okolicy wierzchołkowej zębodołów zębów przednich i przedtrzonowych w szczęce wyraźne ścieńczenie blaszki kostnej od strony wargowo-policzkowej w porównaniu ze stroną podniebienną.

Wskazania do implantacji natychmiastowej:
• uraz bez udziału kości wyrostka zębodołowego,
• zęby bez możliwości odbudowy i dalszego leczenia – brak zapalenia ropnego,
• niepowodzenie endodontyczne,
• redukcja kości jako następstwo chorób przyzębia,
• pozostawiony korzeń,
• złamanie korzenia.

wytyczne i czynniki
wytyczne i czynniki

Implantacja natychmiastowa ze względów estetycznych i funkcjonalnych wszczepy należy wprowadzić w płaszczyźnie poziomej jak najbliżej powierzchni wyrostka zębodołowego. Za linię orientacyjną służy granica szkliwnozębinowa zębów sąsiednich. W celu uzyskania maksymalnej stabilizacji w implantacji natychmiastowej wprowadza się implanty 3,0mm do 5,0mm głębiej poza wierzchołek usuniętego zęba. W przypadku zębów wielokorzeniowych wszczep można wprowadzić w przegrodę międzykorzeniową. Implant można umieścić w podniebiennym zębodole w szczęce, zaś w żuchwie w mezjalnym lub dystalhym zębodole, jeżeli wymaga tego leczenie protetyczne. Należy zwrócić uwagę na wypełnienie wszczepem w okolicy szyjki zęba całego przekroju zębodołu. Mniejsze szczeliny (<lmm) według zasady „ Jumping Distance” samoistnie zostaną otoczone kością bez konieczności zastosowania membran. Szeroka, szyjkowa średnica implantu stożkowego, analogicznego w stosunku do korzenia, umożliwia idealne zamknięcie wejścia do zębodołu. Zapewnia to podporę kostną od strony policzkowej z zachowaniem naturalnej, kostnej wypukłości korzenia.

 

Źródło: S z t u k a IM P L A N T O L O G I I 1/2008