Archiwa tagu: implantacji

Zaopatrzenie bezzębnej żuchwy w most wykonany techniką CAD/CAM

01Uzupełnienia protetyczne osadzone na implantach umieszczonych w odcinku przednim żuchwy między otworami bródkowymi gwarantują bezzębnym pacjentom komfortową i niezwykle trwałą rehabilitację narządu żucia. Bardzo często można wykonać w takich przypadkach „ruchomy most”. Tradycyjnie struktury takich uzupełnień odlewane są ze stopów złota. Procedura taka wiąże się z wysokimi kosztami i wymaga od technika dentystycznego sporego nakładu pracy. Zaopatrzenie bezzębnej żuchwy w most wykonany techniką CAD/CAM to niezwykle precyzyjne i stabilne struktury z tytanu. Są one znacznie bardziej korzystne, niż struktury ze złota, bardzo biokompatybilne, a ich właściwości materiałowe są zbliżone do stopów o dużej zawartości złota. W artykule zostanie opisane postępowanie podczas wykonywania takich uzupełnień protetycznych.

Pacjenci mają bardzo często problem z zaakceptowaniem tradycyjnych protez całkowitych. Ze względu na złe utrzymanie, ograniczenie wydolności żucia, a w rezultacie spadek jakości życia, pacjenci użytkujący takie protezy coraz częściej pytają o możliwość wykonania protez osadzonych na implantach.

Celem wykonania takiego pracochłonnego i kosztownego uzupełnienia jest zatem uzyskanie funkcjonalnego i estetycznego uzupełnienia protetycznego o długiej żywotności. Zaopatrzenie bezzębnej żuchwy w most wykonany techniką CAD/CAM jest uzależnione od stopnia zaniku struktur w jamie ustnej, postępowania chirurgicznego i życzeń pacjenta, można osadzić w odcinku przednim żuchwy cztery do sześciu implantów.

Prognoza żywotności osadzonych w tym rejonie implantów jest bardzo dobra, niezależnie od uzupełnienia protetycznego. Ponadto strefa ta jest łatwo dostępna dla zabiegów higienicznych. Planując zaopatrzenie bezzębnej żuchwy w most wykonany techniką CAD/CAM należy przeprowadzić diagnostykę kliniczną i radiologiczną. Należy również omówić z pacjentem kształt jego przyszłej protezy i razem z nim podjąć decyzję o dalszych działaniach.

Zasadniczo w takich przypadkach istnieją dwie koncepcje terapeutyczne: można wykonać stały most, który w razie potrzeby można zdjąć, protezę hybrydowąosadzoną na implantach lub protezę osiadającą osadzoną na implantach. Nie zawsze istnieje możliwość wykonania wspomnianego mostu, podobnie jak protezy hybrydowej z uwagi na warunki anatomiczne, fizjologiczne i estetyczne. Metalowe struktury uzupełnień protetycznych wykonuje się z reguły techniką odlewniczą ze stopów o wysokiej zawartości złota. Metoda ta wymaga od technika dentystycznego dużego nakładu pracy i wiąże się z wysokimi kosztami materiału. Od 15 lat istnieje alternatywa dla tej metody w postaci struktur tytanowych. Tytan jest materiałem tańszym od stopów złota i charakteryzuje się bardzo wysoką biokompatybilnością. Dzięki redukcji ilości rożnych metali w jamie ustnej zmniejsza się również ryzyko wystąpienia powikłań w postaci korozji w obszarze połączenia implant-łącznik.

Źródło: Quintessence Periodontologia-lmplanty 2/2007

Utrata implantów

Dental implantPodczas całego okresu obserwacji doszło do utraty 48 implantów z 1578 wszczepionych. Trzydzieści sześć z nich nastąpiło podczas fazy wygajania i wykonywania uzupełnienia protetycznego, a 12 po jego osadzeniu. Utrata implantów nastąpiła średnio po 250 dniach in situ. Maksymalny czas wynosił od 4 do 6 miesięcy. W przypadku zewnętrznych zabiegów podniesienia dna zatoki szczękowej utrata implantów wynosiła 3,8%, natomiast w przypadku zabiegów wewnętrznych 2,3%. W 8 przypadkach była to zauważona, w 6 przypadkach niezauważona utrata implantów samoistna.

Do przyczyn eksplantacji należały:

  • brak osseointegracji (12)
  • dyslokacje (7)
  • infekcje (10)
  • obciążenie (3).

Interesujący jest związek pomiędzy wielkością ubytku kości w okolicy wierzchołkowej i utratą implantów. Średnia wielkość wynosiła 4,4 mm, a w przypadku utraty implantów 6,8 mm. Sytuację w poszczególnych obszarach można prześledzić na podstawie grafiki. Co ciekawe, w 11 przypadkach utraty implantów (22,9%) doszło do otwarcia zatoki szczękowej. W 8 przypadkach ubytek był na tyle duży,

W 7 przypadkach doszło do dyslokacji implantu. Klinicznie dyslokacje te były niewidoczne, rozpoznano je dopiero po próbie ich odsłonięcia – ponieważ nie znajdowały się one w pierwotnym miejscu, sporządzono zdjęcie rentgenowskie. Co ciekawe, w 6 przypadkach były to implanty o kształcie stożkowym lub zbliżonym do kształtu naturalnego korzenia zęba. W każdym przypadku implanty usuwano poprzez rewizję zatok szczękowych, wykonując przy

Wyniki badań długoterminowych po zabiegach podniesienia dna zatoki szczękowej są zadziwiająco pozytywne – 95% sukcesów po 14 latach. Jest to naprawdę zdumiewające, zważywszy, że implantacji dokonywano przy bardzo niekorzystnych warunkach. Należy jednak zawsze liczyć się z możliwością wystąpienia komplikacji, które w niektórych przypadkach są bardzo trudne do opanowania.

Typową komplikacją jest otwarcie zatoki szczękowej (dotyczy ona 6% naszych pacjentów). W przypadku wewnętrznej, czyli pośredniej technice podnoszenia zatoki szczękowej perforacja ta może pozostać niezauważona. W przypadku techniki zewnętrznej zawsze zostanie rozpoznana, a i możliwości jej leczenia są lepsze – dzięki dostępowi do pola zabiegu. Leczenie polega na pokryciu perforacji błoną (należy stosować błony resorbowane, ponieważ ich późniejsze usunięcie nie jest możliwe.

Źródło: Quintessence Periodontologia-lmplanty 2/2007