Archiwa tagu: ryzyko implantacji

Implanty – leczenie etapowe

IMPLANTY – I ETAP DIAGNOSTYCZNY implanty

WIZYTA PIERWSZA – WYWIAD LEKARSKI (ok. 30 minut)

Na pierwszej wizycie konsultacyjnej przeprowadzamy z naszymi Pacjentami:

  1. wywiad ogólnomedyczny, aby uzyskać informacje na temat:
    • ogólnego stanu zdrowia i przebytych oraz obecnych chorób (wskazania i przeciwwskazania) przyjmowanych leków,
    • nałogów (szczególnie palenia tytoniu),
    • powodu, z jakiego doszło do utraty zębów (urazy, paradontoza, stany zapalne lub inne …)
    • Państwa oczekiwań wobec leczenia implantologicznego,
  2. badanie wewnątrzustne, podczas którego oceniamy:
    • stan dziąseł (ruchomość błony śluzowej, jej kolor i grubość, występowanie blizn, owrzodzeń, przetok ropnych),
    • uzębienie (ruchomość, próchnica, płytka i kamień nazębny),
    • przyzębie – dziąsła (krwawienie lub wysięk ropny),
    • czy istnieje wada ortodontyczna, ponieważ zawsze rozważamy ewentualne leczenie ortodontyczne jako alternatywne dla implantów lub jako leczenie poprzedzające założenie wszczepów,
    • obszary bezzębne czyli wielkość i kształt miejsca, gdzie planujemy osadzić implanty,
    • ustawienie zębów w zgryzie (czy jest miejsce na przyszłą odbudowę protetyczną),
    • używane uzupełnienia protetyczne,
  3. wykonujemy wyciski orientacyjne celem wykonania gipsowych modeli diagnostycznych i przygotowania szablonów chirurgicznych

WIZYTA DRUGA (ok. 15 minut)

  1. oceniamy dopasowanie szablonów chirurgicznych;
  2. wykonujemy badanie tomograficzne oraz podstawowe badania krwi;

WIZYTA TRZECIA (ok. 45 minut)

  1. przeprowadzamy rozmowę na temat planu leczenia w oparciu o wywiad;
  2. badanie wewnątrzustne;
  3. gipsowe modele diagnostyczne a także w oparciu o wyniki badania tomograficznego;

Na koniec przedstawiamy możliwe 2-4 wersje leczenia, biorąc pod uwagę możliwości finansowe naszych Pacjentów i przybliżony czas terapii.

TOMOGRAFIA KOMPUTEROWA (TC)

Ta nowoczesna technologia pozwala na wykonywanie przestrzennych obrazów dowolnej okolicy ciała, jednak w naszym przypadku do najczęściej wykonywanych należy tomografia komputerowa szczęki lub żuchwy, zatok szczękowych i jamy nosowej, a także stawów skroniowo-żuchwowych. Tomografia komputerowa jest badaniem, które ukazuje trójwymiarowy obraz, za pomocą którego możemy bardzo precyzyjnie oceniać stan zębów i kości szczęk oraz planować zabiegi, w szczególności implantologiczne. Poprzez użycie specjalistycznego oprogramowania EasyGuide (Keystone Dental USA) możemy symulować zabiegi na ekranie monitora i planować rozmiar implantów na bazie ich wirtualnego obrazu. TC jest też bezpieczna dla naszych Pacjentów, albowiem emituje dawkę promieniowania porównywalną lub niższą od tej, gdy wykonujemy tradycyjny pantomogram na kliszy. Tomografię komputerową wykorzystujemy też do przeprowadzania zaawansowanych zabiegów z nawigacją, co gwarantuje nam bezpieczeństwo w trakcie zabiegu oraz skrócenie jego czasu trwania.

IMPLANTY – II ETAP CHIRURGICZNY

Jednoetapowy: podstawową zaletą tej metody jest wykonanie tylko jednego zabiegu chirurgicznego, podczas którego umieszczony zostaje implanty oraz śruba gojąca (zabliźniająca) dziąsło. Zdjęcie szwów następuje zazwyczaj po 7-10 dniach, a po 3-5 miesiącach od osadzenia wszczepu pobierane są wyciski pod ostateczną odbudowę protetyczną.

Dwuetapowy: w tym przypadku podczas pierwszego zabiegu chirurgicznego zostają założone implanty, ale bez śruby gojącej. Wkręcony implant szczelnie pokrywa się dziąsłem i zaszywa (gojenie poddziąsłowe). Zdjęcie szwów następuje także po 7-10 dniach, a kolejny zabieg chirurgiczny polegający na odsłonięciu zaszytych na głucho implantów i założeniu śrub gojących wykonuje się po upływie 3-5 miesięcy. Od tego momentu muszą upłynąć kolejne 2 tygodnie aby dziąsła się ostatecznie zagoiły. Dopiero wówczas pobierane są wyciski pod ostateczną rekonstrukcję protetyczną.

IMPLANTY – III ETAP PROTETYCZNY

Podczas tych wizyt pobierane są wyciski, wykonywane kolejne przymiarki i ostatecznie następuje oddanie gotowej pracy protetycznej (zwykle trwa to od 1 do 4 tygodni, w zależności od rodzaju i rozległości odbudowy protetycznej).

wytyczne i czynniki

Czynniki ryzyka implantacji natychmiastowej

W żuchwie językowa blaszka kostna zębodołu jest z reguły cieńsza od wargowej. Czynniki te odgrywają istotną rolę przy wyborze optymalnego kąta nawiertu pilotującego, który wyznaczony jest długą osią łoża implantu.

Na tym etapie występujące błędy mogą spowodować podczas nawiercania perforację ściany kostnej zębodołu, co znacznie obniża perspektywę sukcesu. Ochrona kortykalnej blaszki kostnej. Podczas ekstrakcji zęba należy podjąć takie działania, aby zapobiec zniszczeniu kości. Za pomocą periotomu według Schulte’a możliwe jest atraumatyczne przecięcie więzadeł zęba. Po ekstrakcji należy ostrożnie i gruntownie wyłyżeczkować zębodół, w celu usunięcia tkanki ziarninowej. Przedoperacyjna ocena łoża implantu w wielu przypadkach implantacji natychmiastowe klinicznie stwierdza się w okolicy wierzchołkowej zębodołów zębów przednich i przedtrzonowych w szczęce wyraźne ścieńczenie blaszki kostnej od strony wargowo-policzkowej w porównaniu ze stroną podniebienną.

Wskazania do implantacji natychmiastowej:
• uraz bez udziału kości wyrostka zębodołowego,
• zęby bez możliwości odbudowy i dalszego leczenia – brak zapalenia ropnego,
• niepowodzenie endodontyczne,
• redukcja kości jako następstwo chorób przyzębia,
• pozostawiony korzeń,
• złamanie korzenia.

wytyczne i czynniki
wytyczne i czynniki

Implantacja natychmiastowa ze względów estetycznych i funkcjonalnych wszczepy należy wprowadzić w płaszczyźnie poziomej jak najbliżej powierzchni wyrostka zębodołowego. Za linię orientacyjną służy granica szkliwnozębinowa zębów sąsiednich. W celu uzyskania maksymalnej stabilizacji w implantacji natychmiastowej wprowadza się implanty 3,0mm do 5,0mm głębiej poza wierzchołek usuniętego zęba. W przypadku zębów wielokorzeniowych wszczep można wprowadzić w przegrodę międzykorzeniową. Implant można umieścić w podniebiennym zębodole w szczęce, zaś w żuchwie w mezjalnym lub dystalhym zębodole, jeżeli wymaga tego leczenie protetyczne. Należy zwrócić uwagę na wypełnienie wszczepem w okolicy szyjki zęba całego przekroju zębodołu. Mniejsze szczeliny (<lmm) według zasady „ Jumping Distance” samoistnie zostaną otoczone kością bez konieczności zastosowania membran. Szeroka, szyjkowa średnica implantu stożkowego, analogicznego w stosunku do korzenia, umożliwia idealne zamknięcie wejścia do zębodołu. Zapewnia to podporę kostną od strony policzkowej z zachowaniem naturalnej, kostnej wypukłości korzenia.

 

Źródło: S z t u k a IM P L A N T O L O G I I 1/2008