Archiwa tagu: wszczep natychmiastowy

Implanty – leczenie etapowe

IMPLANTY – I ETAP DIAGNOSTYCZNY implanty

WIZYTA PIERWSZA – WYWIAD LEKARSKI (ok. 30 minut)

Na pierwszej wizycie konsultacyjnej przeprowadzamy z naszymi Pacjentami:

  1. wywiad ogólnomedyczny, aby uzyskać informacje na temat:
    • ogólnego stanu zdrowia i przebytych oraz obecnych chorób (wskazania i przeciwwskazania) przyjmowanych leków,
    • nałogów (szczególnie palenia tytoniu),
    • powodu, z jakiego doszło do utraty zębów (urazy, paradontoza, stany zapalne lub inne …)
    • Państwa oczekiwań wobec leczenia implantologicznego,
  2. badanie wewnątrzustne, podczas którego oceniamy:
    • stan dziąseł (ruchomość błony śluzowej, jej kolor i grubość, występowanie blizn, owrzodzeń, przetok ropnych),
    • uzębienie (ruchomość, próchnica, płytka i kamień nazębny),
    • przyzębie – dziąsła (krwawienie lub wysięk ropny),
    • czy istnieje wada ortodontyczna, ponieważ zawsze rozważamy ewentualne leczenie ortodontyczne jako alternatywne dla implantów lub jako leczenie poprzedzające założenie wszczepów,
    • obszary bezzębne czyli wielkość i kształt miejsca, gdzie planujemy osadzić implanty,
    • ustawienie zębów w zgryzie (czy jest miejsce na przyszłą odbudowę protetyczną),
    • używane uzupełnienia protetyczne,
  3. wykonujemy wyciski orientacyjne celem wykonania gipsowych modeli diagnostycznych i przygotowania szablonów chirurgicznych

WIZYTA DRUGA (ok. 15 minut)

  1. oceniamy dopasowanie szablonów chirurgicznych;
  2. wykonujemy badanie tomograficzne oraz podstawowe badania krwi;

WIZYTA TRZECIA (ok. 45 minut)

  1. przeprowadzamy rozmowę na temat planu leczenia w oparciu o wywiad;
  2. badanie wewnątrzustne;
  3. gipsowe modele diagnostyczne a także w oparciu o wyniki badania tomograficznego;

Na koniec przedstawiamy możliwe 2-4 wersje leczenia, biorąc pod uwagę możliwości finansowe naszych Pacjentów i przybliżony czas terapii.

TOMOGRAFIA KOMPUTEROWA (TC)

Ta nowoczesna technologia pozwala na wykonywanie przestrzennych obrazów dowolnej okolicy ciała, jednak w naszym przypadku do najczęściej wykonywanych należy tomografia komputerowa szczęki lub żuchwy, zatok szczękowych i jamy nosowej, a także stawów skroniowo-żuchwowych. Tomografia komputerowa jest badaniem, które ukazuje trójwymiarowy obraz, za pomocą którego możemy bardzo precyzyjnie oceniać stan zębów i kości szczęk oraz planować zabiegi, w szczególności implantologiczne. Poprzez użycie specjalistycznego oprogramowania EasyGuide (Keystone Dental USA) możemy symulować zabiegi na ekranie monitora i planować rozmiar implantów na bazie ich wirtualnego obrazu. TC jest też bezpieczna dla naszych Pacjentów, albowiem emituje dawkę promieniowania porównywalną lub niższą od tej, gdy wykonujemy tradycyjny pantomogram na kliszy. Tomografię komputerową wykorzystujemy też do przeprowadzania zaawansowanych zabiegów z nawigacją, co gwarantuje nam bezpieczeństwo w trakcie zabiegu oraz skrócenie jego czasu trwania.

IMPLANTY – II ETAP CHIRURGICZNY

Jednoetapowy: podstawową zaletą tej metody jest wykonanie tylko jednego zabiegu chirurgicznego, podczas którego umieszczony zostaje implanty oraz śruba gojąca (zabliźniająca) dziąsło. Zdjęcie szwów następuje zazwyczaj po 7-10 dniach, a po 3-5 miesiącach od osadzenia wszczepu pobierane są wyciski pod ostateczną odbudowę protetyczną.

Dwuetapowy: w tym przypadku podczas pierwszego zabiegu chirurgicznego zostają założone implanty, ale bez śruby gojącej. Wkręcony implant szczelnie pokrywa się dziąsłem i zaszywa (gojenie poddziąsłowe). Zdjęcie szwów następuje także po 7-10 dniach, a kolejny zabieg chirurgiczny polegający na odsłonięciu zaszytych na głucho implantów i założeniu śrub gojących wykonuje się po upływie 3-5 miesięcy. Od tego momentu muszą upłynąć kolejne 2 tygodnie aby dziąsła się ostatecznie zagoiły. Dopiero wówczas pobierane są wyciski pod ostateczną rekonstrukcję protetyczną.

IMPLANTY – III ETAP PROTETYCZNY

Podczas tych wizyt pobierane są wyciski, wykonywane kolejne przymiarki i ostatecznie następuje oddanie gotowej pracy protetycznej (zwykle trwa to od 1 do 4 tygodni, w zależności od rodzaju i rozległości odbudowy protetycznej).

Utrata implantów

Dental implantPodczas całego okresu obserwacji doszło do utraty 48 implantów z 1578 wszczepionych. Trzydzieści sześć z nich nastąpiło podczas fazy wygajania i wykonywania uzupełnienia protetycznego, a 12 po jego osadzeniu. Utrata implantów nastąpiła średnio po 250 dniach in situ. Maksymalny czas wynosił od 4 do 6 miesięcy. W przypadku zewnętrznych zabiegów podniesienia dna zatoki szczękowej utrata implantów wynosiła 3,8%, natomiast w przypadku zabiegów wewnętrznych 2,3%. W 8 przypadkach była to zauważona, w 6 przypadkach niezauważona utrata implantów samoistna.

Do przyczyn eksplantacji należały:

  • brak osseointegracji (12)
  • dyslokacje (7)
  • infekcje (10)
  • obciążenie (3).

Interesujący jest związek pomiędzy wielkością ubytku kości w okolicy wierzchołkowej i utratą implantów. Średnia wielkość wynosiła 4,4 mm, a w przypadku utraty implantów 6,8 mm. Sytuację w poszczególnych obszarach można prześledzić na podstawie grafiki. Co ciekawe, w 11 przypadkach utraty implantów (22,9%) doszło do otwarcia zatoki szczękowej. W 8 przypadkach ubytek był na tyle duży,

W 7 przypadkach doszło do dyslokacji implantu. Klinicznie dyslokacje te były niewidoczne, rozpoznano je dopiero po próbie ich odsłonięcia – ponieważ nie znajdowały się one w pierwotnym miejscu, sporządzono zdjęcie rentgenowskie. Co ciekawe, w 6 przypadkach były to implanty o kształcie stożkowym lub zbliżonym do kształtu naturalnego korzenia zęba. W każdym przypadku implanty usuwano poprzez rewizję zatok szczękowych, wykonując przy

Wyniki badań długoterminowych po zabiegach podniesienia dna zatoki szczękowej są zadziwiająco pozytywne – 95% sukcesów po 14 latach. Jest to naprawdę zdumiewające, zważywszy, że implantacji dokonywano przy bardzo niekorzystnych warunkach. Należy jednak zawsze liczyć się z możliwością wystąpienia komplikacji, które w niektórych przypadkach są bardzo trudne do opanowania.

Typową komplikacją jest otwarcie zatoki szczękowej (dotyczy ona 6% naszych pacjentów). W przypadku wewnętrznej, czyli pośredniej technice podnoszenia zatoki szczękowej perforacja ta może pozostać niezauważona. W przypadku techniki zewnętrznej zawsze zostanie rozpoznana, a i możliwości jej leczenia są lepsze – dzięki dostępowi do pola zabiegu. Leczenie polega na pokryciu perforacji błoną (należy stosować błony resorbowane, ponieważ ich późniejsze usunięcie nie jest możliwe.

Źródło: Quintessence Periodontologia-lmplanty 2/2007